Władysław Kotarbiński
Biografia
Władysław Kotarbiński urodził się 19 maja 1898 w Noworadomsku w rodzinie Jana (ok. 1874–?) i Klementyny z Bobrowskich (ur. 1874). Ojciec był nożownikiem, rzemieślnikiem wytwarzającym narzędzia ostre. W styczniu 1915 wstąpił do Legionów Polskich i służył w I batalionie, 3 kompanii 1. Pułku Piechoty, w I Brygadzie. 29 sierpnia 1916 został ranny. Po rekonwalescencji kontynuował służbę w aparacie werbunkowym. W 1917 roku służył w Komisariacie Werbunkowym do Wojska Polskiego we Włocławku i był przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Wojskowym Karola. W październiku 1917 przebywał w Szpitalu Rezerwy nr 1 Armii Austro-Węgierskiej w Przemyślu. Następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 17 maja 1922, za postawę wykazaną podczas I wojny światowej, odznaczono go orderem wojskowym Virtuti Militari, V klasy. Dekorację dokonał gen. Edward Śmigły-Rydz w asyście generałów: Karola Trzaska-Durskiego, Bolesława Roji, Mieczysława Norwida-Neugebauer, Leona Berbeckiego, Stefana Suszyńskiego, Mieczysława Kulińskiego, Gustawa Orlicz-Dreszera i Tadeusza Piskora.
Po wojnie, 1 lipca 1922 przeniesiony do rezerwy w stopniu chorążego. Do 1927 pracował jako urzędnik w PKO w Warszawie. 29 listopada 1927 Prezydent RP mianował go podoficerem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 1119. lokatą w korpusie oficerów rezerw piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił go do 14 Pułku Piechoty we Włocławku. W latach 1928–1929 był zatrudniony w Straży Granicznej jako oficer; następnie, ze względu na chorobę, przez dwa lata nie pracował, a od 1932 do końca lutego 1933 był pracownikiem Urzędu Skarbowego w Łodzi.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego udzielał się społecznie. Był działaczem Związku Strzeleckiego, gdzie w 1933 piastował stanowisko prezesa, a w 1935 wiceprezesa Okręgu nr 1, zaś w 1939 był Komendantem Powiatu Grodzkiego Warszawa Południe w stopniu starszego kompana. Ponadto był członkiem Związku Legionistów Polskich.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w obronie Warszawy. Zmarł 10 kwietnia 1942. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w kw. 310/5/5, grobie rodziny Pietrzaków.
W 1928 ożenił się z Jadwigą Teodozją Pietrzak (1897–1939) z Mogielnicy; była urzędniczką warszawską. W chwili ślubu mieszkał na ulicy Filtrowej, w domu o numerze hipotecznym nr 7341.