Salomon Henoch Rabinowicz
Biografia
Salomon Henoch Rabinowicz urodził się w 1882 roku w Radomsku i był czwartym oraz ostatnim cadykiem dynastii Radomsk. Po śmierci ojca w 1910 objął stanowisko cadyka w Radomsku i zajął się interesami w Polsce i za granicą, stając się jednym z najbogatszych ludzi międzywojennej Polski.
Podczas I wojny światowej przebywał w Hamburgu, kontynuując interesy; kupował nieruchomości w Berlinie i stał się właścicielem fabryk tekstylnych w Łodzi, Sosnowcu i Będzinie. Był także właścicielem licznych nieruchomości w Warszawie, Krakowie i Sosnowcu. Po zakończeniu wojny osiadł w Sosnowcu i zamieszkał w kamienicy przy ulicy Targowej 12.
Dzięki licznym interesom stał się jednym z najbogatszych ludzi w międzywojennej Polsce. Hojnie wspierał je i różne żydowskie instytucje charytatywne. Zasłynął szczególnie z założenia sieci szkół religijnych Keter Tora (hebr. Korona Tory). Liczyła ona 36 oddziałów w Polsce. Kierował nimi jego zięć, rabin Dawid Rabinowicz, który poślubił jego jedyną córkę. Szczególną uwagę zwrócił na Jesziwę Kibbutz Gavoah w Sosnowcu, gdzie studiowało 150 uczniów.
Po wybuchu II wojny światowej nie skorzystał z pomocy chasydów, którzy proponowali mu ucieczkę z Polski. Początkowo wraz z rodziną przebywał w Krynicy, a następnie w Łodzi. W grudniu 1940 roku przeniósł się do Warszawy, przebywał w getcie warszawskim, gdzie był m.in. członkiem Rady Religijnej. 1 sierpnia 1942 roku, podczas wielkiej akcji deportacyjnej, wraz z rodziną został zamordowany przez Niemców.
Jest pochowany w skromnym ohelu na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej (kwatera 57, rząd 7). Ohel ten jest także symbolicznym grobem jego żony Ester i córki Reizel. W 1953 opublikowano jego zebrane mowy w książce Sziwche Kohen.