Sabina Marianna Świątek

Sabina Marianna Świątek urodziła się 22 lutego 1928 r. w Radomsku jako córka Jana Świątka, członka POW, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej i funkcjonariusza Policji Państwowej.

Podczas II wojny światowej pomagała ojcu w rejonie Wielunia w organizowaniu placówki wywiadu ZWZ; towarzyszyła mu w podróżach jako obwoźni sprzedawcy.

Pod koniec wojny wraz z rodziną zamieszkała w Częstochowie. Po wojnie wraz z ojcem zaangażowała się w konspiracyjne Wojsko Polskie (m.in. jako łączniczka operujących w okolicy Wielunia oddziałów ppłk. Alfonsa Olejnika i ps. Babinicz).

3 lutego 1947 r. została aresztowana wraz z ojcem i jedną z sióstr. Ojciec skazany na 12 lat, ona na 5; w maju 1947 r. zwolniona w ramach amnestii.

W 1951 r. zaangażowała się w Ligę Walki Patriotów Polskich na terenie okolic Częstochowy, przewoziła wiadomości, żywność i ukrywała konspiratora w domu. W 1952 r. ponownie aresztowana i oskarżona o wsparcie nielegalnej organizacji; skazana przez sąd wojskowy w Stalinogrodzie na 10 lat. Była więziona w Grudziądzu i Fordonie; zwolniona w 1956 r. w wyniku amnestii.

Po uwolnieniu pracowała w przedszkolu pod Częstochową (Olsztynie), potem mieszkała w Białej Podlaskiej, a ostatecznie wróciła do Częstochowy. W 1980 r. zaczęła działać w NSZZ "Solidarność", m.in. roznosząc ulotki i gazety z tzw. drugiego obiegu. W 1984 r. przeszła na emeryturę. W latach 90. XX w. doprowadziła do unieważnienia wyroku swojego ojca i własnego. Za zasługi otrzymała 11 listopada 1995 r. stopień plutonowego. Należała do organizacji kombatanckich i stowarzyszeń żołnierzy Armii Krajowej.

Zmarła 12 stycznia 2020 r. w Częstochowie i została pochowana na cmentarzu Kule w Częstochowie. Niezamężna, miała syna, który zmarł w niemowlęctwie. 21 maja 2020 r. została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.