Natalia Abramowicz
Biografia
Natalia Abramowicz urodziła się 2 października 1897 w Radomsku jako córka Fryderyka Abramowicza, który wraz z żoną prowadził okoliczną kwiaciarnię.
Podczas II wojny światowej jej rodzina została wpisana na Volkslistę. W październiku 1942, tuż przed likwidacją radomszczańskiego getta, Abramowicz przyjęła pod swój dach Michała Steinlaufa wraz z żoną Małką, dziećmi Surą i Kalmanem oraz siostrą Polą Wygodzką i szwagrem Jakubem, zamieszkując ich na strychu swego domu. Wsparcia udzielała także Weronika Kalek, która przed wojną opiekowała się dziećmi żydowskiego przedsiębiorcy.
Steinlaufowie ukrywali się u Abramowicz przez około dziewięć miesięcy. Wiosną 1943 r. Gestapo przeszukiwało domy w Radomsku. Abramowicz zdecydowała, że żona i dzieci Steinlaufa wyjadą do Częstochowy, a Michał pozostanie u niej, a Jakub znajdzie inną kryjówkę. Mężczyzna, który miał odebrać Żydowską rodzinę z dworca w Częstochowie, okazał się zdrajcą; cała grupa wraz z Weroniką Kalek została aresztowana i zamordowana 20 czerwca 1943 r.
Aresztowana 8 maja 1943 r., Abramowicz dzięki swojej decyzji uratowała życie mężczyzny ukrywanemu przez nią. Naziści skazali ją na śmierć, ale jako że była wpisana na volkslistę, wyrok zamieniono na więzienie. Wywieziono ją do Hamburga, a następnie do Bremy, gdzie doczekała wyzwolenia.
Po wojnie Abramowicz została wyzwolona przez brytyjskich żołnierzy, ale nie wróciła do Polski. Do 1950 r. przebywała w obozie w pobliżu Hamburga. Steinlauf potwierdził śmierć najbliższych członków rodziny. Abramowicz wyemigrowała do USA, gdzie pracowała jako gosposia w Louisiana, a następnie osiedliła się w Saint Louis i zajmowała się obróbką orzechów. Michał Steinlauf przeżył wojnę i po niej wyemigrował do Australii, osiedliwszy się w Melbourne i kierując fabryką koszul. W Saint Louis publikowano artykuły o Abramowicz, wzywające lokalnych Żydów do okazywania jej serdecznej opieki; tamtejsza społeczność dbała o jej opiekę medyczną i mieszkaniową.
W wywiadzie opublikowanym w 1971 r. Abramowicz skomentowała pomoc udzieloną Żydom: „trudno powiedzieć, czy on mnie poprosił, czy też pierwsza zaproponowałam”. Została pochowana w Saint Louis. 8 lipca 1969 r. otrzymała medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.