Mariusz Krzysztof Czerkawski

Hokeista
13.04.1972 Radomsko

Biografia

Mariusz Krzysztof Czerkawski urodził się 13 kwietnia 1972 roku w Radomsku. Jako ośmiolatek po raz pierwszy stanął na lodzie, a wychowanek GKS Tychy kontynuował treningi w tym klubie w kolejnych kategoriach wiekowych. Jego pierwszym trenerem był Józef Zagórski. Do 1990 roku grał w barwach GKS Tychy w Centralnej Lidze Juniorów, a w seniorsich I lidze od 1988. W sezonie 1990/1991 zdobył 40 punktów (25 bramek, 15 asyst) w 24 meczach i jako 19-latek został laureatem nagrody Złoty Kij dla najlepszego hokeisty rozgrywek I ligi.

Draft NHL 1991: Boston Bruins wybrali go w piątej rundzie z numerem 106. Następnie trafił do Szwecji, gdzie w sezonie 1991/1992 występował w Djurgårdens IF, a w kolejnych rozgrywkach grał także w Hammarby IF (1992/1993) i ponownie w Djurgårdens IF (1993/1994). Zadebiutował w NHL 9 kwietnia 1994 w barwach Boston Bruins; pierwszą bramkę zdobył 13 kwietnia 1994 w wyjazdowym meczu z Ottawa Senators. W 1994/1995 spędził częściowo czas w Kiekko-Espoo z powodu lockoutu, a po nim wrócił do Bruins, kontynuując karierę w NHL.

NHL: grał dla Edmonton Oilers, New York Islanders, Montreal Canadiens i Toronto Maple Leafs, a także powrócił do Bruins. Był pierwszym Polakiem w NHL, który wystąpił w Meczu Gwiazd (World All-Stars, 2000). W sezonie 2001/2002 Islanders awansowali do play-off po osiem lat, a Czerkawski stał się kluczowym zawodnikiem drużyny; w latach 1999/2000–2000/2001 był jednym z najlepszych strzelców Islanders i otrzymał tytuł Islander of the Year (1999/2000). W 2003 wrócił do Montreal Canadiens, by później ponownie grać w NHL i w AHL z Hamilton Bulldogs.

Powrót do NHL i końcówka kariery: po nieudanym pobycie w Montreal Canadiens wrócił do New York Islanders na sezon 2003/2004. Następnie zagrał w Djurgårdens IF w sezonie 2004/2005 podczas lockoutu, po czym w 2005 przeszedł do Toronto Maple Leafs, a następnie do Boston Bruins, kończąc meczem 15 kwietnia 2006. Łącznie w latach 1994–2006 w meczach fazy zasadniczej NHL rozegrał 745 meczów, zdobywając 435 punktów, a w play-off 42 spotkania i 15 punktów.

Ostatnie lata kariery: grał w szwajcarskim Rapperswil-Jona Lakers, gdzie dwukrotnie awansował do fazy play-off. 24 lipca 2008 ogłosił zakończenie kariery sportowej, jednak swój ostatni oficjalny mecz rozegrał 25 stycznia 2009 w barwach GKS Tychy. W trakcie kariery korzystał z pseudonimów Polish Prince (Polski Książę), Marre i Mario.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pierwszy Polak w NHL, który wystąpił w Meczu Gwiazd (World All-Stars, 2000).
Islander of the Year (1999/2000).
Puchar Europy z Djurgårdens IF (1992).
Macgregor Kilpatrick Trophy (2003) z Hamilton Bulldogs.
Finał Pucharu Caldera z Hamilton Bulldogs (2003).

Ciekawostki

Był znany także jako Polish Prince (Polski Książę) oraz nosił pseudonimy Marre i Mario.
W NHL spędził 12 sezonów i rozegrał 745 meczów.

Udostępnij