Krystyna Wanda Wilkowska-Chomińska
Biografia
Krystyna Wilkowska-Chomińska urodziła się 27 września 1920 roku w Radomsku. W młodości uczyła się gry na fortepianie w bydgoskim konserwatorium (1932–1937) i w Poznaniu studiowała grę na fortepianie oraz filologię polską i muzykologię na tamtejszym uniwersytecie. W tym czasie prowadziła audycje muzyczne dla Radia Poznań.
Podczas II wojny światowej przebywała w Warszawie, była aresztowana i osadzona w obozie w Fordonie, skąd zbiegła na początku 1940. Pracowała jako robotnica przymusowa w zakładach lotniczych w Mielcu i po ponownym przedostaniu się do Warszawy uczestniczyła w tajnym nauczaniu i uczyła zarobkowo gry na fortepianie. 30 sierpnia 1944 uzyskała absolutorium na Uniwersytecie Ziem Zachodnich.
Po powstaniu warszawskim, od 8 sierpnia do 23 września 1944, była sanitariuszką w szpitalu zorganizowanym w seminarium duchownym przy kościele prokarmelickim na Krakowskim Przedmieściu. W połowie sierpnia służyła również w punkcie ratowniczo-sanitarnym przy ulicy Bednarskiej. Po upadku powstania prowadziła ambulatorium w gminie Radziechowice do kwietnia 1945. Wiosną 1945 została magistrem filozofii Uniwersytetu Poznańskiego w zakresie filologii polskiej (muzykologia jako przedmiot poboczny). Następnie, do października 1948, pracowała w Komisji Programowej Szkolnictwa Muzycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W 1948 prowadziła w ministerstwie referat ds. naukowych w Departamencie Twórczości Artystycznej. Od 1949 do 1952 była starszą asystentką w Zakładzie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. W lutym 1950 z przyczyn zdrowotnych zrezygnowała z możliwości pracy jako wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie.
W latach 50. wyjeżdżała do Francji i Wielkiej Brytanii jako stypendystka. Od 1951 do 1968 była sekretarzem redakcji serii Monumenta Musicae in Polonia. W 1956 została sekretarzem redakcji Rocznika Chopinowskiego (pełniła tę funkcję do 1969). W 1964 ukazał się pierwszy tom z serii Monumenta Musicae in Polonia, który zawierał faksymile tabulatury Jana z Lublina w jej opracowaniu. W 1965 uzyskała na poznańskim Uniwersytecie stopień doktora na podstawie pracy Twórczość Mikołaja z Krakowa, napisana pod kierunkiem Włodzimierza Poźniaka, która dwa lata później została wydana przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne. W 1978 z własnej inicjatywy zrezygnowała z ujawnienia współautorstwa monografii Chopin wydanej przez PWM pod nazwiskiem jej męża.
Zmarła 3 stycznia 2003 w Falenicy z powodu zawału serca. Pochowana została na cmentarzu w Aleksandrowie.