Jan Janusz Benigier

Piłkarz
18.02.1950 Radomsko

Biografia

Jan Janusz Benigier (ur. 18 lutego 1950 w Radomsku) był polskim piłkarzem grającym na pozycję napastnika.

Wychował się w Stali Czarnych Radomsko (1965), a w 1966 roku w Hali Sportowej Łódź pod wodzą Leszka Jezierskiego zdobył tytuł mistrza Polski juniorów.

W kolejnych latach występował w Start Łódź (1967–1969), Zawiszy Bydgoszcz (1970–1972), Ruchu Chorzów (1972–1980 i 1982–1983), RFC Seraing w Belgii (1980–1982) i Polonii Bytom (1983–1986).

W Ruchu Chorzów rozegrał 229 ligowych meczów i strzelił 74 bramki. Trzykrotnie sięgał po tytuł mistrza Polski (1974, 1975, 1979) oraz zdobył Puchar Polski (1974).

Cztery razy występował w reprezentacji Polski; debiutował przeciw Argentynie w 1976 roku, a ostatni występ miał miejsce w meczu z Iranem w tym samym roku. Był srebrnym medalistą olimpijskim w Montrealu 1976.

Po zakończeniu kariery pracował jako trener, działacz i sędzia piłkarski; m.in. pełnił funkcję sekretarza Ruchu Chorzów. Uhonorowany tytułem Mistrza Sportu oraz odznaczony Srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Trzykrotny mistrz Polski (1974, 1975, 1979)
Zwycięzca Pucharu Polski (1974)
Srebrny medal olimpijski (Montreal 1976)
Reprezentant Polski (czterokrotny)

Ciekawostki

Debiutował w reprezentacji Polski przeciw Argentynie w 1976 roku.
Po zakończeniu kariery był trenerem, działaczem i sędzią piłkarskim; m.in. sekretarzem Ruchu Chorzów.
Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Udostępnij