Hanna Szelest

Filolog klasyczny, tłumacz literatury łacińskiej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego
23.02.1920 15.05.2006 Radomsko

Biografia

Ukończyła w 1948 filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w Muzeum Narodowym, a następnie rozpoczęła pracę na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1952 uzyskała stopień doktora na podstawie rozprawy De Pausaniae clausulis, w 1962 habilitowała się na podstawie obszernej rozprawy – monografii twórczości Marcjalis.

W 1974 uzyskała tytuł profesora. Specjalistka w dziedzinie literatury rzymskiej epoki poklasycznej oraz wersyfikacji greckiej i łacińskiej.

W latach 1975–1981 kierownik Katedry Filologii Klasycznej UW, a następnie w 1982–1992 – Zakładu Filologii Klasycznej.

Członkini Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członkini Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Filologicznego, sekretarz Koła Warszawskiego PTF, a następnie w latach 1976–1983 – prezes tego koła. Wieloletnia członkini Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej Profesorów Uniwersytetu Warszawskiego.

Pochowana na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 41D-6-7).

Wybrane publikacje obejmują De Pausaniae clausulis, Żywoty cezarów Gajus Swetoniusz Trankwillus (wstęp Hanna Szelest), Marcjalis i jego twórczość, Historycy cesarstwa rzymskiego oraz inne prace i opracowania związane z literaturą rzymską i starożytną.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie doktoratu w 1952 na podstawie rozprawy De Pausaniae clausulis
Habilitacja w 1962 na podstawie monografii Marcjalis i jego twórczość
Nadanie tytułu profesora w 1974
Kierowanie Katedrą Filologii Klasycznej UW (1975–1981) oraz Zakładem Filologii Klasycznej (1982–1992)

Ciekawostki

Była prezesem Koła Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Filologicznego w latach 1976–1983
Pochowana na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie
Członkini Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Spółdzielni Mieszkaniowej Profesorów UW

Udostępnij