Franciszek Szczygłowski

Franciszek Szczygłowski był polskim księdzem, społecznikiem i działaczem oświatowym. Urodził się w 1876 roku w rodzinie mieszczańskiej i w młodym wieku podjął naukę w Szkole Miejskiej oraz w piotrkowskim gimnazjum. W 1895 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku; cztery lata później przyjął święcenia kapłańskie (10 maja 1900).

Po święceniach pracował jako neoprezbiter w Wilczynie, Grocholicach, a następnie w Służewie i Aleksandrowie Kujawskim. Był kapelanem kolejowym, prefektem i zaangażował się w konspirację oraz kolportaż tajnej korespondencji; w 1919 sprowadził księży salezjanów.

W 1920 został proboszczem parafii pw. św. Wawrzyńca w Słupcy. Tam podjął działania na rzecz budowy szkoły; w 1922 rozpoczęto budowę, a w 1924 ukończono wschodnie skrzydło przenoszące szkołę podstawową, natomiast zachodnie skrzydło oddano do użytku w 1925. Budynkiem nadal administruje Szkoła Podstawowa nr 1 im. Komisji Edukacji Narodowej oraz Liceum Ogólnokształcące w Słupcy.

Ks. prałat Szczygłowski należał do Rady Szkoły, Rady Powiatowej i do Dozoru Szkolnego miasta Słupcy. Wraz z grupą mieszkańców powołał Koło Polskiej Macierzy Szkolnej, dzięki czemu w 1925 r. powstała Koedukacyjna Szkoła Handlowa w Słupcy.

Jego postawę skomplikowały także kontrowersje, m.in. w 1939 r. Metropolitalny Sąd Duchowny w Poznaniu uznał, że udzielił sakramentu małżeństwa będąc pod wpływem alkoholu; w konsekwencji arcybiskup nakazał opuszczenie parafii i pozbawienie funkcji dziekana. 7 grudnia 1940 r. został aresztowany przez Niemców za pomoc duchownym więzionym w Lądzie. Zmarł 28 lipca 1941 r. w Gnieźnie.