Podarował bezcenny dar. Dał komuś szansę na życie

Jest gdzieś człowiek, którego sierżant Przemysław Korzonkowski nigdy nie poznał, a któremu jego decyzja mogła dać nadzieję na dalsze życie. Policjant z Komendy Powiatowej Policji w Radomsku został dawcą krwiotwórczych komórek macierzystych. Jego historia pokazuje, że pomaganie nie kończy się wraz ze służbą i zdjęciem munduru.

Policjanci na co dzień dbają o bezpieczeństwo, zdrowie i życie innych. Niekiedy jednak równie ważna pomoc zaczyna się poza służbą. Sierżant Korzonkowski zgłosił się do bazy potencjalnych dawców szpiku Fundacji DKMS. Dwa miesiące później otrzymał telefon z informacją, że może być zgodnym dawcą dla osoby potrzebującej przeszczepienia komórek krwiotwórczych.

Po badaniach potwierdzających zgodność rozpoczęły się przygotowania do pobrania. Policjant nie wahał się z podjęciem decyzji. Dziś wie, że mógł dać drugiej osobie szansę na dalsze życie, a jej bliskim - nadzieję na wspólną przyszłość.

Skąd wzięła się potrzeba pomagania i decyzja o rejestracji jako potencjalny dawca?

- Trudno wskazać jeden konkretny powód, bo wpłynęło na to wiele doświadczeń. Ważna była moja działalność w Radomszczańskiej Grupie PCK, gdzie jako wolontariusz pomagałem w latach 2012–2015. To tam nauczyłem się empatii i bezinteresownego wspierania innych - opowiada sierżant Przemysław Korzonkowski.

Jak przebiegała droga od zgłoszenia do potwierdzenia zgodności?

- Do bazy DKMS zapisałem się na początku kwietnia 2025 roku. Po dwóch miesiącach skontaktowała się ze mną fundacja i poinformowała o możliwej zgodności z osobą potrzebującą przeszczepienia. Następnie wykonano badania, które ją potwierdziły. Gdy dowiedziałem się, że mogę komuś uratować życie, od razu zgodziłem się na oddanie komórek. Rejestracja nic nie kosztuje, a świadomość, że mogłem pomóc drugiemu człowiekowi, zostanie ze mną na całe życie - mówi.

Jak wyglądało samo przygotowanie i pobranie?

Cała procedura trwała około pół roku. W tym czasie policjant przeszedł szereg badań - od oznaczenia grupy krwi po USG narządów wewnętrznych. Przed wyznaczonym terminem szpital przekazał mu czynnik wzrostu, który pobudzał wytwarzanie komórek krwiotwórczych i ich uwalnianie do krwi obwodowej.

Przez pięć dni przyjmował zastrzyki, a następnie pojechał do wskazanego szpitala, gdzie wykonano kolejne niezbędne badania. Krew pobierano przez wkłucia do obu rąk i przepuszczano przez specjalny separator. Urządzenie oddzieliło wymaganą ilość komórek macierzystych, a pozostała krew wracała do organizmu. Zabieg trwał około dwóch godzin.

Przebieg całej procedury koordynowała Fundacja DKMS. Organizowała terminy badań i zaproponowała dawcy hotel, z którego mógł wygodnie dojeżdżać do szpitala.

Czy towarzyszyły Ci obawy albo wahanie?

- Już podczas pierwszej rozmowy zgodziłem się na oddanie komórek. Miałem świadomość, że mogę być jedyną osobą na świecie, od której zależy życie drugiego człowieka. Czułem też odpowiedzialność za mojego „genetycznego bliźniaka” - mówi policjant.

Co czujesz, wiedząc, jak wiele mogła znaczyć ta pomoc dla biorcy i jego bliskich?

- Jestem dumny, że mogłem pomóc w ratowaniu drugiego człowieka. Myślę również o jego bliskich. Jedna decyzja może dać całej rodzinie szansę na wspólną przyszłość - podkreśla sierżant Korzonkowski.

Czy służba w Policji wpłynęła na Twoją decyzję?

- Myślę, że znaczenie miały oba te elementy. Chęć pomagania innym była jednym z powodów, dla których zdecydowałem się wstąpić do Policji, ale pojawiła się we mnie jeszcze wcześniej. Gdy oddawałem komórki, byłem już policjantem, jednak wartości, którymi kierowałem się przy wyborze służby i decyzji o zostaniu dawcą, były takie same - wyjaśnia.

Co powiedziałbyś osobom, które rozważają rejestrację, ale obawiają się badań, pobrania lub odpowiedzialności?

- Nie ma szlachetniejszego gestu niż podarowanie komuś szansy na życie. Zapis do bazy potencjalnych dawców jest bezpłatny, a dla drugiej osoby może okazać się bezcennym darem. Możliwe, że jesteś jedyną osobą na świecie, która może go podarować - zachęca.

Historia sierżanta Przemysława Korzonkowskiego przypomina, że pomaganie nie zawsze oznacza dramatyczną akcję ani ryzykowne działanie podczas służby. Niekiedy zaczyna się od decyzji, która po pewnym czasie może dać komuś szansę na życie.

Do bazy potencjalnych dawców Fundacji DKMS mogą zgłosić się zdrowe osoby w wieku od 18 do 55 lat, jeśli spełniają wymagane kryteria. Rejestracja jest bezpłatna: trzeba wypełnić formularz i pobrać wymaz z wewnętrznej strony policzka.

Być może gdzieś na świecie ktoś czeka na swojego genetycznego bliźniaka. Więcej informacji o rejestracji i dawstwie można znaleźć na stronie www.dkms.pl.